martes, 25 de noviembre de 2014

IV Convención anual da Plataforma Europea contra a Pobreza e a Exclusión Social

De novo o noso querido compañeiro Javier foi os nosos ollos, oídos e voz en Bruxelas.



Esta vez na IV Convención anual da Plataforma Europea contra a Pobreza e a Exclusión Social




UN MILLÓN DE GRAZAS DENDE BOA VIDA!!!!

Para aqueles que queirades saber un pouco mais sobre esta convención, copiamos e pegamos o resumo feito dende a EAPN

13/11/2014 La IV Convención Anual de la Plataforma Europea contra la Pobreza y la Exclusión Social, una iniciativa emblemática de la Estrategia Europa 2020, tendrá lugar el 20 al 21 noviembre 2014 en Bruselas.
La crisis económica está dificultando el cumplimiento de los objetivos sociales de Europa. ¿Cómo debemos superar el reto? ¿Qué papel puede desempeñar la innovación social para garantizar una Europa más inclusiva y equitativa? ¿Cuáles son las lecciones aprendidas hasta el momento ¿Hacia dónde vamos desde aquí? La Convención Anual 2014 examinará estas y otras cuestiones.
Esta Convención tiene como objetivo hacer un balance anual de los progresos realizados para el cumplimiento del objetivo principal de la Estrategia Europa 2020 , que es reducir en 20 millones el número de personas en situación de pobreza y exclusión social antes de 2020.
Este año la Convención se centrará en los avances en la reforma del ámbito social a nivel de la UE y de los Estados miembros y en los resultados de la consulta pública abierta recientemente en la Estrategia Europa 2020, que incluye el objetivo de reducción de la pobreza. 
http://www.eapn.es/noticias/412/Plataforma_Europea_contra_la_Pobreza

jueves, 20 de noviembre de 2014

Sobre mi trayectoria como técnica y como persona/técnica y qué es Boa Vida para mí. Aurora Coego


Como técnica de intervención y como educadora llevo ya 10 años en esto y en este tiempo he tenido muy buenas experiencias, otras  no tan buenas y otras que me han llevado a plantearme si soy una especie de extraterreste que no acaba de encajar bien en ciertas organizaciones por mi forma de hacer las cosas. Sé que muchas veces se me habrá criticado y no me importa porque sé que en el ámbito de la relación de ayuda y de la intervención sé lo que estoy haciendo, sé que a veces las cosas no funcionan y que hay que cambiar de rumbo como en una carrera de obstáculos y adaptarse a las nuevas circunstancias y soy capaz de hacerlo, además de estar en un proceso constante de formación, reciclaje y actualización (como el software de nuestros aparatos electrónicos)

Iba a contar algunas de estas experiencias, en genérico, para ilustrar una forma de hacer las cosas diferente, pero he decidido no hacerlo en este blog. 

Son formas de hacer, son cómos, son “know hows” que no son habituales y para nada comprendidos, muchos piensan que las cosas se consiguen mejor marcando distancias, siendo severo (exclusivamente), etc. Muchas de estas personas tienen miedo de sí mismos, de su propia debilidad, de no ser capaz de poner límites y perderse si usan el afecto, y otro tipo de razones, yo no tengo ese miedo, yo estoy preparada para transitar por ahí porque he aprendido a hacerlo.

Por suerte siempre he tenido el respaldo de algunos de mis compañeros y de otros profesionales que saben cómo trabajo. Y el apoyo de las familias y de los chicos y chicas con los que me he cruzado en mi carrera. No así de determinadas organizaciones (hablo de los de arriba, los que no son capaces de ver el trabajo que hacen los de abajo).

Lo que quiero decir es que un estilo educativo y/o de intervención basado en el afecto y la cercanía es muy fácilmente criticable, muchas veces porque no se conoce su intencionalidad, su utilidad y su justificación teórica.  Necesito explicar que todas mis intervenciones son intencionales, tienen un por qué, un cómo y persiguen un objetivo. Me baso en lo que he aprendido de la Terapia Gestalt, en la PNL con DBM y en mi formación como educadora en lo relacionado con el proceso de aprendizaje.

Mi enfoque está centrado en la persona como parte de un sistema, es sistémico porque sé que el cambio en una de las partes influye y puede provocar el cambio en las demás tanto a nivel intrapersonal como interpersonal. Es humanista porque como persona y como profesional confío en las personas, en su propia capacidad para solucionar y para equivocarse y para pedir ayuda.

Desde la teoría del aprendizaje me baso en el andamiaje y la zona de desarrollo próximo de Bruner y Vigotsky y lo enfoco en un acompañamiento, al ritmo de la persona para apoyar cuando no puede caminar sola y dejando espacios poco a poco, hasta que la persona va y te dice un día “he hecho esto por mí misma” o “quiero hacer esto por mí misma”. Me baso en la aceptación de la persona tal cual es, de lo que es capaz de hacer en este momento concreto y de las potencialides que tiene en su zona de desarrollo, lo que puede llegar a hacer con acompañamiento y entrenamiento.

Acompaño en explorar  sus ques, en sus cómos, sus por qués, sus para qués, desafiamos el modelo del mundo que ya no le resulta útil, desafiamos los miedos y todo esto,  a su lado.

Aprendemos lo que son los límites (propios y ajenos), lo que es la autoestima y el amor propio, aprendemos a caernos y a dejar caer (a veces es duro dejar caer, tengo tentaciones de poner una red, pero no lo hago) para luego reconstruir (no hay nada como “escarmentar” en propia piel, así de duro). 

Por supuesto que este tipo de intervención requiere de un gran esfuerzo, de formación constante, de autoseguimiento de la autogestión, y también valor y tiempo, pero yo de eso tengo. 

Y lo tengo porque sé que funciona, porque la experiencia me lo ha demostrado y dar con Boa Vida es un ejemplo de esto.

A donde quiero llegar con esto es  a que en Boa Vida noto que tengo un sitio, que hay otras personas que tienen un estilo de trabajo muy parecido al mío, donde no me siento cuestionada por hacer las cosas con un enfoque más cercano, humanista, centrado en la persona, donde me siento bien y acompañada.


Y me gustaría hacer todo lo posible para que Boa Vida crezca y que podamos demostrar a la sociedad que somos capaces de hacerlo tan bien como cualquier otra organización, que no hacemos las cosas sin fundamentos teóricos, prácticos o sin experiencias y supervisiones terapéuticas. Todo lo contrario.

Quiero apoyar para demostrar que en una organización de personas, las personas podemos hacer muchas cosas, que el trabajo en equipo (aunque cuesta) funciona y que nosotros somos diferentes porque todos tenemos un lugar (educadora, trabajadora social, dinamizador comunitario, transportistas, seleccionadores de ropa, payas,  payos, gitanas, gitanos, sanos, enfermos, extoxicómanos, exalcohólicos, jóvenes, mayores… PERSONAS) porque trabajamos por y para un bien común de la asociación y de la sociedad a la cual le devolvemos nuestros conocimientos, nuestras experiencias, un ejemplo y un referente.

                                                                                                                                       Aurora Coego

viernes, 14 de noviembre de 2014

OBRADOIROS SOLIDARIOS A Asociación Boa Vida

OBRADOIROS SOLIDARIOS A Asociación Boa Vida,
organiza dous obradoiros solidarios nos próximos días
Dando continuidade á liña de traballo de formación e información que a asociación ten en marcha na nosa cidade ofrece neste caso un  OBRADOIRO introductorio  DE COSTURA, PERSONALIZACIÓN DE COMPLEMENTOS E ROUPA, levarase a cabo na rúa Cruz Vermella nº16 o vindeiro xoves 20 de novembro, de Horario: 16:30 a 18.30.
O obxectivo deste obradoiro é  adquirir novas capacidades e competencias no  ámbito do ámbito do tratamento do textil e aprender novas formas de reutilización e reciclaxe.


“Este programa está cofinanciado polo Fondo Social Europeo (FSE), no marco do Programa Operativo FEDER/FSE de Galicia 20072013, Eixe 2 e tema prioritario 70 71, cunha taxa de cofinanciamento do 80%”. 


O outro obradoiro será sobre NOVAS TECNOLOXÍAS E WHATSAPP, o obxectivo deste obradoiro é fomentar o uso responsable das novas tecnoloxías, desenvolver habilidades para o manexo da aplicaicón Whatsapp”,Telegram, Line e Viber, rendabilizar o servizo de internet no telefono e promover as relacións sociais entre os participantes. Serán dúas sesións de unha hora cada unha  os mércores 19 e 26 de novembro  de 11 a 12 horas. No local de usos múltiples que a asociación ten na rúa Santiña num 55.

“Este programa está cofinanciado polo Fondo Social Europeo (FSE), no marco do Programa Operativo FEDER/FSE de Galicia 20072013, Eixe 2 e tema prioritario 70 71, cunha taxa de cofinanciamento do 80%”. 



Coma sempre os obradoiros da Asociación Boa Vida, son gratuitos e están abertos a toda a cidadanía pontevedresa, no caso de que as persoas participantes teñan ingresos superiores a 450 euros, achegaran unha cota simbólica á asociación.

O numero máximo de prazas é de 10 por orde de inscrición, que se pechará o día antes do inicio dos obradoiros.

Para inscribirse pódese pasar polas instalacións da asociación na rúa cruz vermella en horario de mañá (10 a 12 h) ou chamando por telefono 886 160950 – 691 201 517 ou por mail no correo habitual ou no novo correo da oficinadereitosociaisboavida@gmail.com.

Estes dous obradoiros evidencian a necesidade de exercicio de dous dereitos fundamentais o primeiro a vivir nun medioambiente saúdable coidando do mesmo e ao vestido digno coidando da nosa saúde, coa reutilización e reciclaxe abordamos estes dous dereitos e deberes.

O segundo á información e comunicación, e a facer un uso responsable dos nosos recursos, como é sabido o dereito á información é o mais vulnerado na nosa sociedade especialmente para as persoas en situación de pobreza e exclusión.

Estas actividades estan cofinanciadas pola Dirección Xeral de Familia e Inclusión a través do Fondo Social Europeo.

Mais información para medios de comunicación
Pepa Vázquez. Coordinadora das actividades

680 130 933

martes, 4 de noviembre de 2014

Grupo de Axuda Mutua (GAM). III Edición.

Crónica da primeira sesión: Luns 03/11/2014

6 personas, todos dibujan un rosal para saber como se encuentran, en el fondo todos se encuentran un poco solos, sus raices buscan más profundidad que no encuentran.



Todos opinan que cuando mas fuertes están es en verano, cuando sería la primavera. Para estar más fuertes hay personas que sus raíces están profundas, pero están en la superficie sus raíces y buscan agua que no hay. 

En el fondo se encuentran muy solos no tienen otras plantas a su alrededor, quieren estar solas buscan crecer pero pienso que tenemos mucho miedo a acercarnos a otras plantas.

¿Quién los cuida? Estos rosales secuidan solos se buscan la vida ellos mismos.

Conclusión de esta reflexión es la soledad.

Un punto negro en un gran punto blanco.

                                                                                                                            Angel Darrosa

viernes, 31 de octubre de 2014

A Revista En Rede de Traballo Social publicará este artigo escrito por Pepa no seu número do mes de marzo

Nome: Asociación Boa Vida Inclusión Activa.
Quen son? Un grupo de persoas con problemas de todo tipo, en situación de vulnerabilidade social, e os técnicos que as acompañan.
Onde están? En Pontevedra, pero para non ter perda o mellor é buscalos en boavidainclusionactiva.blogspot.com ou chamar ao 886 160950
Que fan?Traballan para diminuír as desigualdades, fortalecer capacidades e mellorar o acceso a oportunidades, a través da formación e o traballo en equipo
A asociación nace como froito do traballo social realizado no Equipo Municipal de Inclusión Social do Concello de Pontevedra (pechado hai 3 anos) detectada a necesidade de ter apoio moral dun grupo de persoas en situación de pobreza e exclusión social, que non ía volver ao mercado laboral “tradicional”,  que xa pasara por procesos formativos, e que decide compartir e crear saberes novos, comezouse a traballar elaborando unha lista de temas que cada persoa expoñía, e así xerouse a dinámica de encontro.
Dende abril do 2014 é entidade prestadora de servizos sociais.
Algunhas das claves foron a toma de conciencia, de sermos conscientes de que as causas da situación de pobreza non son culpa nosa. De non sabernos soas, e sentírmonos acompañadas.
A base do traballo é a formación-acción participativa, con dúas áreas principais:
A oficina de Dereitos e Deberes Sociais, no que se encadra a información, formación e a realización de itinerarios de inclusión social e laboral (no ano 2014 financiados pola Consellería de Traballo e Benestar a través do Fondo Social Europeo). Asemade conseguiuse unha cesión durante 2 anos de catro vivendas, nunha delas residen duas persoas en comunidade ao tempo que se deseña o modelo de apoio a persoas sen vivenda ou con vivendas precarias, noutra instalaronse as oficinas e unha aula de usos múltiples pensada para actividades de día e as outras dúas están en proceso de rehabilitación e xa se iniciou actividade avicola, que conecta coa participación nun proxecto de microhortas que iniciou Caritas na cidade.
O Proxecto Boa Vida Trapera dedicase á recollida e recuperación de roupa e calzado, co fin de xerar ingresos, atopase na primeira fase de investigación participativa na que se fai o proxecto de viabilidade ao tempo que se realiza a actividade a modo de práctica. Esta actividade está apoiada por Traperos de Emaús de Navarra.
Forman parte da EAPN (Rede galega de loita contra a pobreza) e puideron iniciar esta andadura grazas ao compromiso das persoas en situación de pobreza, ao traballo deseinteresado dos técnicos e nos últimos meses a sete persoas que prestaron 8000 euros para poder iniciar as actividades que financia a Consellería de Traballo e Benestar e que ingressou a mitade ao xustificar o inicio das actuacións e a outra mitade no 2015.

Dado o primeiro paso queda camiñar e asentar un proxecto que como pode verse precisa da colaboración desta profesión tanto a nivel técnico como económico.

sábado, 25 de octubre de 2014

QUERER QUE POIDA SER. GRUPO DE AXUDA MUTUA

         O luns 3 de novembro reiniciamos o grupo de apoio mutuo “querer que poida ser” por petición das persoas que estaban asistindo a edición pasada. O grupo é guiado por Pepa Vázquez con enfoque de Psicoloxía Gestalt.
          Este grupo estará en funcionamento os primeiros luns de cada mes de 16:00 a 18:00 ata o 7 de xuño de 2015 na Parroquia do Bo Pastor de Monteporreiro.

                                                                                Inscricións Teléfono: 886160950 ou

                                                                           Correo electrónico:boavidainclusionactiva@gmail.com


viernes, 17 de octubre de 2014

A Experiencia de Javier en Bruxelas

O noso compañeiro Javier Pérez estivo no Congreso pola loita contra a pobreza en Bruxelas, estas son as súas conclusións máis importantes. Están en castelán xa que el nolas enviou así e recollen os seus pensamentos e conclusións tal cual.



Europa no puede seguir sin programas de ingresos mínimos decentes: Hay inmensas diferencias entre los países de la Unión Europea en ese aspecto: Austria(1200 euros), Macedonia(70 euros)... Evidentemente, la diferencia entre niveles de vida entre países es sencillamente increíble, pero precisamente para intentar armonizar dichos niveles de vida, es necesario también armonizar unos programas de ingresos mínimos en toda la Unión.
-Los programas de ingresos mínimos decentes son buenos para la economía y para toda la sociedad: Principalmente porque, al garantizar unos ingresos dignos a los que menos tienen, hacen que estas personas vuelvan a poder consumir bienes y servicios, y así puede volver a reactivarse la rueda de la economía, bastante debilitada por la crisis en la mayoría de países de la Unión Europea.
-Es necesario acelerar lo antes posible el objetivo "Europa 2020": Se planteó como estrategia política hace unos años el ambicioso objetivo "Europa 2020", es decir, conseguir para 2020 20 millones menos de pobres en la Unión Europea y que el 20% de los Fondos Estructurales se destinen obligatoriamente a combatir la pobreza en la UE... Pero al paso que va la burra, o la Comisión Europea que va a presidir Juncker espabila, o lo que va a haber son 20 millones de pobres más y el objetivo de Fondos Estructurales va a ser como el compromiso incumplido de los países de dedicar el 0,7% del PIB a la ayuda a los países en desarrollo.
-La gente que menos tiene está harta de palabras, quiere HECHOS: Muy significativa fue la intervención de un participante de la delegación alemana en la ronda final de preguntas en la jornada del plenario final en la que dijo que llevaba 3 años asistiendo a los PEP Meetings y que estaba cansado de oir siempre las mismas palabras a los representantes políticos presentes en dichos encuentros. Jean Claude Juncker lleva un programa de Comisión cargado de muy buenas intenciones y carga social, pero hace falta que se trasladen a HECHOS CONCRETOS... Como dijo Sergio Aires, presidente de EAPN Europa, en la jornada inaugural: "Cuando la Comisión Europea quiere que algo se haga, actúa a golpe de reglamento o directiva"... Y quizás sea necesaria un golpe en la mesa en forma de reglamentos comunitarios en este delicado tema.